Training en opbouw

Langzaam trainen om sneller te worden

De meeste duursporters trainen te hard op hun rustige dagen en te zacht op hun harde dagen. Daar zit je winst.

5 min lezen Bryan van Rutten

Bryan van Rutten op een bergtop

Als je vraagt waarom iemand niet vooruitgaat, is het antwoord zelden luiheid. Meestal is het het tegenovergestelde: elke training voelt als een prestatie, want elke training gaat lekker hard.

Het probleem is dat een duursporter twee verschillende prikkels nodig heeft, en dat die twee elkaar in de weg zitten als je ze door elkaar gooit.

Wat een rustige training in je lichaam doet

Een rustige duurloop of duurrit traint dingen die alleen op lage intensiteit verbeteren: je hart pompt per slag meer bloed rond, je spieren maken meer mitochondrieën aan, en je haarvatennetwerk wordt dichter. Dat zijn precies de aanpassingen die je uurtempo bepalen.

Die aanpassingen komen van duur, niet van pijn. Negentig rustige minuten leveren ze op. Negentig minuten net iets te hard leveren ze ook op, maar dan met een herstelrekening van twee dagen erachteraan.

Het grijze gebied kost je twee keer

Trainen op zeventig tot tachtig procent van je maximum voelt als de gulden middenweg. In de praktijk is het de slechtste van twee werelden: te hard om echt te herstellen, te zacht om je drempel omhoog te duwen.

Je betaalt er twee keer voor. De prikkel is te vaag om iets te verbeteren, en de vermoeidheid vreet je echte intervaltraining van overmorgen op.

Hoe rustig is rustig

De praktische check is de praattest: je moet hele zinnen kunnen uitspreken zonder je adem te hoeven opbreken. Lukt dat niet, dan loop of fiets je te hard, wat je horloge ook zegt.

Met zones uit een lactaattest kun je het scherper stellen, maar zelfs dan blijft de praattest de dagelijkse controle. Een slechte nacht of een warme dag verschuift je hartslag, je adem liegt niet.

Hoe de week er dan uitziet

Een voorbeeldweek van vier trainingen

  • Twee rustige duurtrainingen, volledig in zone 1 tot 2, waarin praten moeiteloos gaat.
  • Een training met intensiteit: intervallen of een tempoblok, waarin je echt hard gaat.
  • Een training die je naar smaak invult, rustig als de week zwaar was, met een paar versnellingen als je fris bent.
  • De verhouding die je zoekt is ongeveer vier op een: vier rustige delen tegen een hard deel.

Kort samengevat

Maak je rustige trainingen echt rustig, zodat je harde trainingen echt hard kunnen zijn. Dat is het hele idee. Het voelt de eerste weken alsof je inlevert, en het is de reden dat je over drie maanden op dezelfde hartslag sneller loopt.

Liever dat iemand meekijkt?

Alles hierboven kun je zelf toepassen. Coaching is hetzelfde denkwerk, maar dan op jouw week, met iemand die bijstuurt als het niet loopt.