Bang in het water: je hoeft niet stoer te doen
Watervrees is geen karakterfout en ook geen zeldzaamheid. Het is een reactie die je kunt afleren, stap voor stap.
In bijna elke borstcrawlgroep zit iemand die het niet hardop zegt: het water maakt hem of haar bang. Soms door een voorval van vroeger, vaak door niets specifieks.
De aanpak is dezelfde, en hij begint niet bij techniek.
Wat angst met je zwemslag doet
Spanning laat je je adem inhouden. Een ingehouden adem geeft je borstkas drijfvermogen en je benen niet, dus je heupen zakken en je gaat schuin in het water hangen. Daardoor kost elke meter meer kracht, waardoor je sneller buiten adem raakt en de spanning toeneemt.
Die cirkel breek je niet met meer armkracht. Je breekt hem met uitademen.
Beginnen bij de bodem, niet bij de baan
De eerste stappen, allemaal op een plek waar je kunt staan
- Gezicht in het water, rustig uitblazen, weer omhoog. Tien keer.
- Bubbels blazen tot je longen leeg zijn, zodat uitademen vanzelf gaat in plaats van bewust.
- Drijven op je buik met je armen vooruit, tot je voelt dat het water je draagt.
- Afzetten van de kant en glijden, zonder te zwemmen.
Het diepe komt later, en met iemand naast je
Er is geen reden om het diepe deel van het bad vroeg op te zoeken. Pas als drijven, uitademen en glijden gewoon zijn geworden, verplaats je dat naar dieper water, met een begeleider binnen armbereik.
Dat geldt ook voor open water: je eerste keer buiten is langs de kant, met vaste grond op vijf meter afstand.
Wat je begeleider zou moeten doen
Een goede les gaat mee in jouw tempo in plaats van je uit te dagen. Dat betekent kleine groepen, iemand die naast je in het water staat en geen oefening die je niet vertrouwt.
Zeg het van tevoren. Een instructeur die weet dat je gespannen bent, bouwt de les anders op, en dat scheelt je weken.
Kort samengevat
Watervrees los je op met ademhaling en met ondiep water, niet met doorbijten. Vertel het voor de eerste les, begin op een plek waar je kunt staan, en laat techniek pas komen als het water niet meer eng is.
Acht weken in een groep van zes tot acht, in het binnenbad in Oosterhout.
Hierna lezen
Drie stukken die op dit artikel aansluiten.
Zwemmen en open water
Ademhaling bij de borstcrawl
Bijna iedereen die buiten adem is na vijfentwintig meter heeft hetzelfde probleem: niet te weinig inademen, maar te weinig uitademen.
4 min lezenZwemmen en open water
Waarom je benen zakken bij de borstcrawl
Harder trappelen lost het bijna nooit op. Je waterligging wordt aan de voorkant bepaald, niet aan de achterkant.
4 min lezenZwemmen en open water
Van zwembad naar open water
Anderhalve kilometer in het bad zegt weinig over je eerste honderd meter in een meer. Dat verschil is te overbruggen, in vier stappen.
5 min lezen